دیشب امام زمان اربا اربا شد... دیشب تو مسیر هیئت تنها چیزی که به ذهن می رسید این روایت بود که هر گناهی که امت اسلامی انجام میدن مثل تیری می مونه که به قلب امام زمان می خوره... دیشب از هر مسیری می خواستیم خودمون رو به هیئت برسونیم تنها چیزی که به چشم می خورد گناه بود. زنان و دختران بزک کرده بدون حجاب ، نه بدحجاب ... مردان هرزه ای که دنبال زنان و دختران افتاده بودن...
گروه ها و دسته های رقاصی دختر و پسر ... تنها چیزی که دیده نمی شد امام زمان بود... از همه بدتر غربت بچه حزب اللهی ها که مثل یک سوزن می موندن توی انبار کاه! سمت خیابان پیروزی ، نارمک ، 17 شهریور و شکوفه اوج مجالس گناه بود.انگشت شمار بود کوچه هایی که مجلس گناه برپا نکرده بودن. وقتی کسی هم اعتراض می کرد همه آماده کتک کاری بودن.
دیشب امام زمان اربا اربا شد. بدتر از علی اکبر !
یک سپاه سیصد نفری از پشت پارک شکوفه پیروزی با برپا کردن اکیپ رقاصی مختلط در حال تیر اندازی به امام بودن ، یه اکیپ دیگه توی خیابان 5 نیرو هوایی امام رو محاصره کرده بودن ، همه در حال زخم زدن به تن و بدن امام بودن ، در این میان زهیر ها و حبیب هایی که می خواستند نگذارند تیر به امام بخورد یکی یکی شهید می شدند اما مگر زهیر و حبیب های شهر کثبف ما تهران چند نفرند؟! فقطعوه بسیوف اربا اربا
امروز روز شهادت امام است نه روز میلاد و عید!

السلام علیک یا مولای من
خودم هم نمیدانم با چه رویی برایت نامه مینویسم، ولی خب چه کنم، هر کجا که رفتم، هر مجلس معصیتی که رفتم، باز هم دلم هوای شما را کرد.
مادر کودکش را تنبیه میکند. کودک از خانه بیرون میرود، وقتی همه ی گشت و گذار های خود را انجام داد، حوصله اش سر میرود و به خانه باز میگردد. وقتی به خانه باز میگردد دریای عاطفه مادر فوران میکند، کودک خود را در آغوش گرفته و چشمان هردوشان خیس میشود.
من بی ادبی کردم. شما شتردیدی ندیدی کردید، ولی من باز هم گستاخ تر شدم. اگر یکبار، فقط یکبار بر دهانم میزدید، اینقدر گستاخ نمیشدم. اگر یکبار آبرویم را برده بودید اینقدر بی حیا نمیشدم.
لیک مولایم، من کنون کمثل کودکی که از همه جا خسته شده، خسته شدم. آن کودک به خانه برگشت و با یک آغوش باز مواجه شد. میدانم که شما هم آغوشتان را برای من باز کرده اید و منتظر بنده گنه کارتان بودید.
وقتی به گذشته ی خود نگاه میکنم، خجالت میکشم که بگویم: متی ترانا و نریک . . .
من کجا و شما کجا و سخن از عشق کجا . . .!